Als je per trein het hoofdstation Groningen binnenkomt (of er wegrijdt) kan deze muurschildering (foto boven) je niet ontgaan. Nu trein ik heel wat af maar tot dusver heb ik onderweg nergens zo’n welkomstgroet gezien.
De muur bevindt zich aan de achterzijde van het zogenaamde Glaudécomplex, een aantal 19e eeuwse panden langs het Herewegviaduct, waarin ooit rijwielhandel Glaudé gevestigd was. De panden staan op de nominatie om te worden gesloopt, om plaats te maken voor het tracé van een Groningse regiotram. Het is een zeer omstreden plan. De aanbesteding daarvoor is december vorig jaar gestart, maar de tegenstanders hebben hun verzet nog niet opgegeven.
Ik heb geen idee hoe lang die grafittitekst al op die muur staat. In mijn vage herinnering al jaren. Op dit weblog werd hij in 2006 gesignaleerd. Maar boven die muurtekst was een jarenlang nog iets anders te zien, op het dak van een van de panden. Een kanon! Weliswaar een eenvoudig doe-het-zelf modelletje, gemaakt van afvalmateriaal. Maar toch op overtuigende manier in elkaar geknutseld door Glaudébewoners.
Voorbijgangers met parate kennis van hun lokale historie zullen dat roestige stuk geschut ongetwijfeld hebben herkend als een replica van de befaamde ‘Groote Griet’, het kanon dat zo’n belangrijke rol speelde tijdens de belegering van Groningen in 1672. Traditiegetrouw wees ook de loop van het Glaudékanon naar het zuiden, naar de Hondsrug waar de bisschop van Münster –Bommen Berend- misschien weer in aantocht was. Die was iets minder welkom. Voor de volledigheid, aan de andere kant van het viaduct ligt de Rabenhauptstraat, genoemd naar Carl von Rabenhaupt, de Groningse bevelhebber tegen wie Bommen Berend het in 1672 moest afleggen. Je kunt wel zeggen dat de bewoners hier, aan de kop van de Hereweg, hun zaakjes op orde hadden.
Elk jaar op 28 augustus is het Gronings Ontzetaanleiding voor een
feestje met een flinke portie vuurwerk en geknal. Maar sommige Stadjers
gaan ook tussendoor op deze locatie nog wel eens uit hun dak.
Het Glaudékanon heeft er gestaan tot in mei 2010. Toen was het opeens
verdwenen. Wanneer ik het viaduct passeer, mis ik het nog wel eens.
Aan de Zuidzijde van de Herewegviaduct, tegenover de Rabenhauptstraat lag vroeger de zgn. Ennam-locatie. Een bedrijventerrein met een lange geschiedenis, die teruggaat tot ca. 1906. In dat jaar vestigde een zekere Derk Bakker daar een automobielen- en motorrijwielenhandel. In 1911 richtte hij de Eerste Noord-Nederlandsche Automobiel Maatschappij (ENNAM) op. In 1982 werd het bedrijf overgenomen door Opeldealer J.K. van der Molen. In 1997 verhuisde Van der Molen naar een nieuwe vestiging aan de Europaweg aan de Oostkant van de stad. Het Ennam-terrein werd verlaten en lag een aantal jaren braak in afwachting van nieuwbouwplannen. De tijdelijkebewoners organiseerden in die periode enkele keren een Puintuinfestival
Gelukkig is aan de kant van het
station het stukje muur met zijn welkomsttekst nog steeds met rust
gelaten. Ik vermoed zelfs dat de gemeentelijke groenwerkers ervoor
waken dat de tekst niet door onkruid wordt overwoekerd. Mijn rondgang
langs de Groningse stadsmarkeringen zou niet compleet zijn zonder deze
niet-officiële, prettig anarchistische, en vooral zeer spontane
muurversiering. Er gaat niets boven Groningen..!
Meer:
