Ook dit jaar
komt I Muvrini weer naar Nederland. Net als in 2009 en 2010 met
concerten in Groningen, Amsterdam en Tilburg. Het optreden in Groningen
op 26 november vindt niet plaats in de Oosterpoort zoals vorige jaren,
maar in de veel sfeervollere Martinikerk. Deze bijzondere locatie doet
vermoeden dat I Muvrini weer een beetje terugkeert naar zijn roots, de
traditionele meerstemmige zang waarmee zij zoveel bekendheid hebben
verworven. Die polyfone liederen waren tijdens hun vorige tournee nog
maar weinig te horen. In de concertinformatie van De Oosterpoort lees
ik daar echter niets over. De informatie van Paradiso vermeldt wel dat
het om een semi-akoestische setting gaat.
Het is hoe dan ook een unieke gelegenheid om
de groep in zo’n fraaie
omgeving als de Martinikerk te zien en horen. Dat is iets om naar uit
te kijken. Het herinnert mij aan hun concert De Ontmoeting, 22 januari
2000 in de Petruskerk in Boxtel. Een avond met louter polyfone zang,
terwijl op de achtergrond kunstenaar Ton Verstraten bezig was aan een
schildering.
Het evenement was georganiseerd door Hans de Jong en Dieter Heleven,
oprichters van de toenmalige I Muvrini fanclub Corsica in Core. Die
organisatie hield in 2001 helaas op te bestaan. Maar de video van dat
bijzondere optreden bekijk ik af en toe nog wel eens. Op het Corsica
Prikbord zijn een aantal wat oudere maar nog steeds interessante
berichten van Hans de Jong te lezen over Corsica in Core.
Vorige maand (juli) verscheen een nieuwe dubbel cd van I Muvrini: Live
Olympia. Een integrale registratie van het concert op 1 februari 2011
in Parijs. Daarin zijn ook meegenomen de praatjes en verhaaltjes van
Jean François Bernardini tussen de nummers door. In een live
concert horen die er zeker bij. Maar op cd vind ik ze minder
geslaagd. Ze leiden een beetje af van de muziek. De boodschap, het
eigen karakter van I Muvrini komt beter over via hun liedjes, ook al
zou je geen woord Corsicaans begrijpen. Ik heb dus maar een eigen
compilatie gemaakt met alleen de muziek. Die is ook dit keer weer zeer
genietbaar. Er zijn mooie uitvoeringen van Elli a sanu, Di, Alma, Fate
en een nieuw nummer: Qui sin a l’umanita. Sinds de vorige live cd (Alma
Live, 2005) is het aandeel polyfonie jammer genoeg nog verder
geslonken. Alleen het prachtige Agnus Dei is overgebleven. Het is te
hopen dat I Muvrini daar in november op terugkomt.