De boodschap was goed overgekomen vorig jaar: Na succesvolle optredens in Amsterdam, Groningen en Tilburg in 2009 hoefde I Muvrini echt niet zo lang te wachten om nog eens langs te komen. Het mocht best wat eerder. En zondag 28 februari, ruim een jaar later, stonden zij opnieuw op de planken in de Oosterpoort (Groningen), Paradiso (Amsterdam) en 013 (Tilburg). Wat mij betreft en ook als ik de reacties lees -zie hieronder genoemde sites- heeft I Muvrini zichzelf nog weer overtroffen. De groep kon bij elk optreden rekenen op een dolenthousiast publiek. In Groningen speelden ze vorig jaar nog in de kleine zaal. Deze keer was de grote zaal ingezet. Niet helemaal uitverkocht, maar ik schat toch wel anderhalf keer zoveel mensen als vorig jaar. Ik heb express nog even gewacht met deze terugblik tot ik de nieuwe cd ‘Gioia’ (vreugde) in handen had. En vanavond kon ik het optreden van de 28e nog eens reconstrueren (kijk hier voor de setlist ).
Wie bekend is met
de typische Muvrini sound zal het er gauw over eens zijn dat na het
vorige, indrukwekkende album ‘Alma’ (ziel) ook ‘Gioia’
ijzersterke composities bevat. Zoals de up
tempo nummers Inseme si po, Pude, Gioia, Teni bonu.
Daarnaast twee opvallend moderne nummers: Una terranova
(een rappende Jean François en een prachtig galmende Alain Bernardini
in combinatie met de Franse slam poet Grand Corps
Malade) en Ti dicu di tu (waarin een
oude vriend, Vincent Franchini, meezingt. Zingen is eigenlijk niet het
goede woord. Hij murmelt er wat zinnetjes tussendoor. Maar met een
geweldige stem, die in de verte aan Louis Armstrong herinnert
en die niet verraadt dat Vincent al 101
jaar is!).
Voor mij zijn het drie wat rustiger liedjes die het
meeste indruk maken.
Elli a sanu, A to stella, Tu mi manchi. De
muziek van I Muvrini is steeds een bijzondere mix van levenslust,
strijdbaarheid, sociale bewogenheid, idealisme en
diepgewortelde melancholie. Die weemoed is eigenlijk een constant
aanwezige ondertoon. Dat heeft niets te maken
met sentimentaliteit. De muziek van I
Muvrini – in de eerste plaats de zang van
Alain en Jean François - is door de jaren heen
altijd oprecht gebleven. Het is muziek voor hart en
ziel. Poëzie. Je hoeft niet eens op Corsica geweest te zijn of
de taal te kennen om dat aan te voelen. Als je vatbaar bent
voor deze Corsicaanse soulvariant, laat ’Gioia’ je
zeker niet onberoerd.
Wat op deze cd ontbreekt is de polyfonie. Daar staat heel veel moois tegenover, maar toch mis ik die vertrouwde a capella zang. Gelukkig werden tijdens het concert nog wel twee polyfone liederen gebracht, o.a. het prachtige Agnus Dei. Ook de sympathieke doedelzakspeler Loic Taillebrest ontbreekt op de cd, maar stond live wel op het podium.
Er kwamen drie toegiften, waaronder
een overtuigende versie van Brel’s Amsterdam
(in de ogen van Brel-liefhebbers kan er maar één versie zijn
natuurlijk. Niettemin, zoals Jean François het nummer dit keer bracht
kwam hij aardig in de buurt).
Bij een optreden van I Muvrini moet je nooit te vroeg weggaan. Want na
tien minuten aandringen volgde nog een extraatje, een mooie
uitvoering van A te Corsica. (Zie de video
hieronder, met dank aan Petra van der Veen)
Meer:
I Muvrini
de officiële website van de groep
Terra Corsa
website over I Muvrini en Corsica, speciaal voor fans in Nederland en
België
I Muvrini,
unofficial website: the latest news, concert agenda and
exclusive
videos and pictures of this band of Corsica. Website van Petra van der
Veen
Corsica prikbord, rubriek i muvrini.
Op dit forum wordt veel uitgewisseld over i muvrini, achtergronden,
concertinfo, reacties etc.
Radio France Internationale
biografie van I Muvrini (bij tot dec. 2006)